Güzelsem Suçum Ne?

Modelliğin ömrünün diğer mesleklere göre daha kısa olmasından mı, çok küçük yaşta bu mesleğe başlayan modellerin büyüdükçe kendilerini keşfetmesinden mi, yoksa sadece “güzel bir yüz” olarak anılmayı yeterli bulmayıp, başka yeteneklerinin de olduğunu göstermek istemelerinden mi bilinmez; lakin modellerin başka işlere de el atması, özellikle son yıllarda oldukça karşımıza çıkan bir durum.

Lily Cole (The Imaginarium of Doctor Parnassus)

Bu durumun örneği o kadar çok ki saymakla bitmez. Özellikle oyunculuğu tercih ediyor ya da moda dünyasından uzaklaşmayarak bir de tasarımcılığa el atıyorlar. Modellikten oyunculuğa geçiş yapanlar arasında “ubermensch” Milla Jovovich, “The Black Baloon” filmiyle karşımıza çıkan Gemma Ward, “Slumdog Millionaire”deki rolüyle yıldızı parlayan Freida Pinto, “The Imaginarium of Doctor Parnassus” filminde Heath Ledger ile başrolleri paylaşan Lily Cole gibi isimler yer alıyor. Topshop ile anlaşan Kate Moss ve RVCA ile işbirliği yapan Erin Wasson da kendi koleksiyonlarıyla karşımıza çıkıyor. Bunun yanı sıra Karen Elson gibi şarkıcılığa, Heidi Klum gibi hem yapımcılığa hem de sunuculuğa, ya da eski bir model olan ve modelliğe bir türlü ısınamayan, sonrasında da yaşadıklarını paylaşmak için bir kitap yazan Amanda Kerlin gibi yazarlığa soyunan modeller de mevcut. En azından bir blog açıp, hayatlarını paylaşıp, bizlere başka yönlerini göstermeye çabalayanlar da var. Bunun en iyi örneklerinden biri de geçtiğimiz yıl intihar eden, benim çok beğendiğim, Daul Kim adlı Koreli bir modelin “I Like To Folk Myself” adlı blog’u idi.

Naag

Şimdilerdeyse Agyness Deyn, bir arkadaşı ile birlikte, Naag adlı bir e-dergi çıkarmaya başladı. Agyness Deyn’in kreatif direktörlüğünü üstlendiği ve “Beauty”, “Places”, “Culture”, “Fashion” olmak üzere 4 ana başlıktan oluşan dergi hakkında, henüz çok yeni olduğu için yorum yapmak biraz zor olsa da, arada bir göz atmakta fayda var: http://naag.com/

Hepsi olmasa da, içlerinde başarılı işlere imza atan ve “Bazen güzel bir kadın, sadece güzel bir kadın değildir. Pekala güzel olmasının yanı sıra başarılı da olabilir.” dedirtenler de yok değil.


Fotolar: Shadowplay, Naag

Say Bye To Daul Kim

Daul Kim'in Moda Haftası sırasında New York Magazine için çektiği videolar:

Daul Kim: Say Hi To Forever

Şeyler. Güzel şeyler. Elde edilebilen şeyler ve elde edilemeyen şeyler. Elde etsek de etmesek de bu şeylerin peşinde koşan bizler. Koştukça kendinden uzaklaşan bizler. Uçurumu başka şeylerle kapatmak için çırpınan bizler. Çırpındıkça dibe batan, dibe battıkça çırpınan bizler. Küçükken havuzun kenarında babanıza suyun altında ne kadar süre nefesinizi tutabildiğinizi gösterip böbürleniyordunuz ya hani, hayatınızın, kendi yaşamınızın içinde ne kadar nefesinizi tutabilirsiniz peki?

Bütün bu güzel şeylerin ortasında bir kız. Dior şeyleri, Gucci şeyleri ve daha niceleri. Peki yalnızlığınızı, boynuna Chanel çantanızın altın zincirini geçirerek zaptedebilir misiniz? Donuk bakışlar, asık suratlar evde ayna karşısındayken de moda çekimlerinde olduğu kadar cool görünür mü? Evden ne kadar uzaktasınız? Eviniz nerede? Eviniz var mı ki?

Daul Kim. 20 yaşında Koreli bir model. Gisele Bundchen kadar ünlü değil, bu nedenle birçoğunuz adını bile duymamıştır muhtemelen. Ama bence çok güzel. Güzel çünkü doğal. Bugüne kadar Vogue, Harper’s Bazaar, Numero, i-D Magazine gibi birçok dergide yer alıyor, bir çok ünlü tasarımcının defilesini süslüyor. Ama dahası var. Kendisi şiir yazıyor, resim yapıyor, videolar çekip montajlıyor, bazen moda çekimlerinde hem stylingi hem modelliği bir arada üstleniyor, resimleri için sergi düzenliyor, doğup büyüdüğü yer olan Seoul hakkında bir kitap yayınlıyor, Paper Magazine ve Ceci Magazine için yazılar yazıyor.

Daul Kim. 20 yaşında Koreli bir model. Dün sabah Paris’teki evinde ölü bulunuyor. Ölüm sebebi intihar.

Bu yazıyı aslında dün, ölümünü ilk öğrendiğimde yazacaktım. Ama ardından önce blogunu okuma kararı aldım. Evet, kendisi aynı zamanda bir blogger. Dahası var demiştim. Blogunun adı “I Like To Folk Myself”. Bütün günümü buna ayırdım ve 2007’den bu yana yazmış olduğu tüm yazıları, her kelimesini tek tek okudum. Siz de zaman bulursanız okuyun, o zaman “daha”sını anlayacaksınız.

Daul Kim. 15 yaşından beri modellik yapıyor. 15 yaşından beri evinden uzakta ve artık bir evi olup olmadığını bile bilmeden yaşıyor. Bütün o güzel şeylerin arasında sadece çalıştığı için bir türlü kutlayamadığı doğum günlerinde doğum günü pastası hayal ediyor. İntihar sebebine dair ortada kesin bir şey yok ama yalnızlığını ve depresyonunu her fırsatta blogunda dile getiriyor.

5 sene… Daul Kim 5 senedir nefesini tutuyor ve sonunda boğuluyor….

Blogundan bazı alıntılar:

-For the past 17 years i cried for happiness, for saddness, but most of all for emptyness. I cried.
-Stop getting numb from getting swept by the media and make your own decisions.
Stop looking at the advertisements where they say "you are the one". You are not the one.
-Why live a real life?I just want to run away, i just want to sleep forever.
-I’m not Korean, i’m not English, i’m not Singaporean, i’m not European. I’m not American. No hometown to be stuck to. I wonder, where is my home ?
-Wore high high heels and short short skirts to hide my depression and weakness, tried to hide my loneliness by hornyness, tried to deny how predictable my patterns are. I just wanted someone to keep me warm.
-I don’t care about being remembered. I don’t care about being forgotten. I don’t care about being loved by everyone. I just want to be loved by someone who can.

-The more i gain, the more lonely it is.

Bunlar da bazı resimleri :

Bütün fotolar Daul Kim'in blogundan alınmıştır.