İmza Taklitçileri Miyiz?

Hep idollerimiz oldu hayatımız boyunca , örnek aldığımız, olmak istediğimiz. Hep başka birisi olmak istedik belki de , kendimizle yüzleşmek hep en zoruydu çünkü. Bunu nasıl yapabilirdik eğer içimizi değiştiremiyor, içten dışa doğru yayılması gereken mutluluğu, huzuru dıştan içe kazanmaya çalışıyorsak ? Hep içte aramamız gereken şeyi dışta arıyorsak? Başkası gibi gözükmeyi en çok ne kolaylaştırabilirdi? Giydiklerimiz….

Moda öyle bir şey ki zaman zaman onun yarattığı ”dönemsel” karakterler olmaya zorluyormuş bizleri hissi veriyor insana. 80′ler geri döndüğünde tayt giymeyi seviveriyoruz bir anda. Vintage moda olduğunda annemizin demode kıyafetleri nimetten sayılıyor, normalde belki de dönüp bakmayacağımız UGG botlar Kate Moss giyince ne de güzelleşiyor gözümüzde. ”ASLA” larımız nasıl da bir anda ”EN”lerimiz,”EN” lerimiz nasıl da bir anda ”ASLA”larımız haline geliyor, anlaşılır değil.

Önce Sienna Miller’a benzersek mutlu olabileceğimize inanıp bohem kıyafetlerimizi üstümüze geçirirken, bir anda yaramaz Paris Hilton’a özenip bol dekolteli elbiselere yöneliyoruz. Bir dönem punk, bir dönem bohem, bir dönem retro takılıyoruz. Peki biz gerçekten neyi seviyoruz? Ya da sevdiğimizi sandığımız şeyleri gerçekten seviyor muyuz?

Ben de ruh haline göre giyime inanırım, ben de tek bir stil yanlısı değilim. Değişikliğe, değişik stillerin kombinlenmesine bayılırım. Modayı eleştirmek söyle dursun en büyük takipçilerindenim. Ayrıca giyim tarzımızın karakterimizin dışavurumu olduğu fikrinin sonuna kadar arkasındayım. Ama bizler stillerimizle karakterimizi mi dışavuruyor, yoksa varolan stiller üzerinden yeni yeni karakterler mi ediniyoruz? Modayı mı kendimize yoksa kendimizi mi modaya uyduruyoruz?

Kate Moss , Edie Sedgwick , Madonna, Michael Jackson, Audrey Hepburn, Ali Macgraw gibi isimlerin stil ikonu olmalarının altında yatan en büyük sebep karakteristik giyim tarzlarıdır. O kadar ki dergileri karıştırdığınızda isimlere bakmadan hangi pantolonun Kate Moss’a ait olduğunu anlayabilirsiniz. Kıyafetleri derileri gibidir, o kadar bütünleşmiştir ki ayıramazsınız. Ne bir beden büyük ne bir beden küçük durur, tamdır. Kıyafetleri onların imzasıdır. Şekilde değişiklik olsa da el yazısı hep aynıdır.

Peki ya siz? Bir imzanız var mı ? Yoksa hep farklı imza atanlardan mısınız ?

Lizard'ın Notu: Bu yazı yaklaşık olarak bir sene önce başka bir yer için yazılmıştı. Burada paylaşmak istedim sadece.

Foto: Stylish Plumes

Sigara Modası

Şimdi ben size “Sigara o kadar da kötü bir şey değildir.” diyeceğim siz bana büyük ihtimal ya küfür edecek ya da “Tamam, bir halt yiyorsun da, bari savunma.” diyeceksiniz. Ee, haklısınız.

Ama yine de dumansız hava sahası kampanyaları, sararan tırnaklar, kararan dişler, kötü kokan bir nefes, kırışan bir cilt, paketlerin üzerindeki mesaj kaygılı yazılar, kısırlık hatta kanser bile bu düşüncemi değiştiremeyecek: Sigara o kadar da kötü bir şey değildir.

En dertli rakı sofralarına en yakın dostunuzdan önce o yetişmedi mi? Aydınlanan günlerin sabahında anneden önce ilk günaydını o demedi mi? Terk eden sevgililerin kahrını o çekmedi mi? Dolapta yiyecek bir şey yokken ve bir nedenden ötürü sipariş veremezken karnınızı o doyurmadı mı? İçki masasının en kadim dostu, tatlı muhabbetlerin en lezzetli baharatı, dertlerin dermanı, yeni tanışmaların, yeni muhabbetlerin aracı o olmadı mı? Can sıkıntısında o oyalamadı mı? Sınav stresinde sırtınızı ilk o sıvazlamadı mı? En büyük başarılarınızda sizi ilk o kutlamadı mı?

Siz çağırdınız da o hiç gelmemezlik etti mi? Bir kez olsun hayır dedi mi?

Yok hayır, hala ikna olmadınız mı? O zaman alın bir de buradan yakın:

Sigara içen güzel insanlar:

Kate Moss

Mick Jagger

Heath Ledger

Brad Pitt

Brigitte Bardot

Johnny Depp

Edie Sedgwick

Benicio Del Toro

Modada bir aksesuar olarak sigara:

Şimdi tekrar belirtiyorum: Sigara o kadar da kötü bir şey değildir. Hayır, bu yazıyı yazarken kaç adet sigara içtiğimi söylemeyeceğim. Ama burada bitirip bir sigara yakmaya gideceğim.

Fotolar: Le Smoking